За повеќето, Дубаи е дестинација која асоцира на луксуз и раскош, и тоа со многу добра причина.

Луксузните хотели, раскошните трговски центри, но и бројните богаташи кои живеат и го посетуваат градот се должни за репутацијата на Дубаи.

Екстремно скапи работи што најверојатно можете да ги видите само во Дубаи:

Автомобили кои можат да се движат и по вода

Автомобилите ги произведува американска компанија која е популарна во Дубаи, а нивната цена се движи од околу 130.000 до 145.000 евра.

Подводни хотели

Луксузните хотели не се ништо ново во Дубаи, а за оние подводните цената е околу 5.800 евра од ноќ.

Роботски трки со камили

Со цел да не се користат деца за трките со камили, сега во Дубаи тркачите се всушност роботи. Цената на тркачка камила може да достигне и 200.000 евра, додека роботите можат да се купат по цена од околу 600 евра.

Трансфер на автомобили со хеликоптер

Најбогатите луѓе во Дубаи честопати користат хеликоптери за транспорт на нивните скапи автомобили. Не е позната цената на оваа услуга, но ако најмите хеликоптер како такси, тоа ќе ве чини околу 150 евра.

Луксузни полициски автомобили

Полицајците во Дубаи возат луксузни автомобили, како Lamborhini, а нивната цена може да достигне и половина милион евра.

Вештачки острови

Препознатливите вештачки острови во Дубаи се екстремно скап проект за кој се одвоени над 12 милијарди евра.

Скијање на затворено

Во Дубаи има трговски центар кој нуди скијање на затворено, а цената за еднодневен билет е околу 80 евра.

Скапи амбулантни возила

Покрај полицијата, и болниците се опремени со луксузни автомобили кои можат да чинат и над 200.000 евра.

Авионски летови за соколи

Чувањето сокол е како статусен симбол за богаташите во Дубаи. Кога сопствениците на овие птици треба да ги пренесат некаде, тие не ги затвораат во кафези во авионот и за ова плаќаат од 50.000 до околу 100.000 евра.

Дијамантски автомобили

Веќе е јасно дека богаташите сакаат да ја покажат својата моќ на секој можен начин, а овде спаѓаат и дијамантските автомобил. Еден богаташ има дијамантски Mercedes за кој наводно платил скоро 5 милиони евра.

„Банкомати“ за злато

Од овие автомати можете да си купите разни предмети изработени од 24-каратно злато, како парички и плочки. Цената на овие предмети варира во зависност од нивната тежина.

Позлатени автомобили

Покрај дијамантските, низ Дубаи можете да видите и позлатени автомобили. Еден од попознатите вакви автомобили е Jeep Grand Cherokee чија цена се проценува на половина милион евра.

Тениски терени на облакодери

Речиси на врвот на Бурџ Халифа, се наоѓа највисокото тениско игралиште. За да го користите, треба да отседнувате во хотелот каде една ноќ може да чини и до 30.000 евра.

Златни десерти

Во луксузните ресторани во Дубаи можете да најдете и десерти кои содржат вистинско злато. Во просек, цената на овие десерти е околу 1.000 евра.

Третмани за лице со злато

Покрај другите златни работи, во Дубаи можете да направите третман за лице со злато кој ќе ве чини над 6.500 евра. Секако, во цената се вклучени и други услуги кои наводно нудат целосна релаксација.

Шпагетите во Јапонија се пакуваат по порции и на секоја порција е означено времето за готвење.

За да ги спречат децата да истрчуваат на улица, Јапонците им ставиле ранец со каиш.

На станиците има такви кабини од кои може да работите.

Ако ви треба помош со терминалот на станицата, вработен буквално ќе излезе од него и ќе ви покаже сè.

„Мали ќебиња со копчиња кои првпат ги сретнав во Јапонија и во кои се заљубив.“

„Речиси секоја книжарница дава дополнителни корици кога купувате книга, така што никој не знае што читате во автобусот. Во исто време, има многу рачно изработени платнени навлаки за продажба“.

„Во ординациите на јапонските гинеколози има столчиња на кои седите и сами ве креваат. А меѓу тебе и докторот виси завеса и никој не може да види“.

Јапонски автомат кој совршено се вклопува со околината.

Ова се ноќните автобуси во Јапонија.

„Тие велат дека во Јапонија е невозможно да се стане еден од нив. Доаѓам во селото каде што живеев…“

„Одам во ресторан, „Ај ќерко, многу ни недостигаш, ќе ти направиме ролна со јајца бесплатно“, „Што направи бившиот?“

Тоалетите имаат копче за приватност што пушта звук кога ќе се притисне. И го пригушува сето она што го правите внатре.

Не е досадно во полициска станица.

„Живеев во Јапонија 15 години и до ден денес мислам дека лажната храна овде е едноставно неверојатна“.

Тоторо посакува добро утро.

Некои јапонски тоалети имаат седишта што висат од ѕидовите. Тие се неопходни за да го ставите вашето бебе во нив.

Оваа вечерна фотографија е како цртеж од аниме.

За да не се занимаваат со педикир, Јапонките носат такви хулахопки.

„Обично не појадувам во хотели, но во Норвешка не можам да одолеам. Сè е сврзано со оваа храна која предизвикува зависност“.

Брунуст е традиционално норвешко кафеаво сирење.

„На покривот има вистинска парк!“

„Автобусите во мојот град немаат возачи.“

Изгледа како пожар, но всушност е локален природен феномен.

Во норвешките тунели има кружни текови.

Само во Норвешка на бензински пумпи можете да купите предиво со попуст.

Знаци во тоалетите на аеродромот Берген (втор по големина град во земјата).

„Ако пред продавницата има коњи наместо автомобили, тогаш сте во мојот роден град Орнес.“

„Посетив црква во Норвешка стара повеќе од 800 години.“

„Ходниците во моето училиште“.

Нова библиотека во срцето на Осло.

„Еднаш мојата баба од Норвешка го направи ова јадење за Божиќ. Изедов само една лажица и плачев 3 часа!“

Вештерките немаат место во Норвешка.

На улиците на Осло има мобилни библиотеки.

Ах, па овде ми одат даноците, си помислив додека влегував во државната болница.

Супермаркетите во Норвешка продаваат сурови компири завиткани во фолија. Тие се дизајнирани за печење на оган.

„Шетајќи низ Осло наидов на необична фонтана. Трамвајските шини минуваат низ неа“.

„Ги сакам норвешките патишта. Над автомобилот виси блок висок најмалку 200 метри“.

Во Осло можете да најдете такви станици со сите потребни алатки за поправка на велосипеди.

Па, како без фјордови?

„Ја снимив оваа слика од ѕвезденото небо со Северната светлина на неодамнешното патување во Норвешка.“

The House of the Big Arch – Јужна Африка

Edgeland House – Тексас, САД

Casa do Penedo – Португалија

Камуфлиран дом во Исланд

Куќа на брегот на Британска Колумбија, Канада

Куќа на дрво во Шведска

Куќа од огледало на Швајцарските Алпи

Подземни куќички во Швајцарија

Малта има свој газиран пијалок

Малтежаните не сакаат Кока Кола и другите странски газирани пијалоци и затоа го создадоа својот уникатен безалкохолен пијалок Kinni, кој стана една од визит-картичките на земјата. Се прави од сок од горчливи портокали, ароматизиран со мешавина од есенцијални масла и зачини, а рецептот се чува во тајност.

Овој кран во Малта е прикажан како жирафа

„Мојата сестра беше во Малта и ми ја испрати оваа слика. Не разбирам за што служат овие врати. Зградата горе е полициска станица“

„Малта. Хотел со 4 ѕвезди. Не најдовме четка во тоалетот и побаравме од персоналот да ја донесе. По 5 дена чекање, го најдовме ова“.

Гулабите се толку штетни за рестораните во Малта на отворено, што во ова кафуле е поставено специјално шише со спреј за да се исплашат птиците.

Во Малта има многу коњски кочии. За животните да можат да ја поднесат топлината, се направени посебни шатори.

Овој ресторан служи сладолед од лимон во лимон.

Рачките на вратите во Малта се посебна форма на уметност.

Во Малта, локалните рибари ги бојат чамците.

Животот на мачките скитници во Малта е повеќе од добар!

Малтежаните се љубезни кон сите животни, но овде мачките се многу почитувани, дури им градат куќи и мачкини села.

Стариот град Мдина беше искористен за снимање на Game of Thrones.

Ширината на тротоарите во Малта

Соседите ја обоија половина од клупата за да ги обележат границите на нивниот имот.

Малта е остров каде елементите на европската, африканската и блискоисточната култура се здружуваат за да го направат патувањето навистина неверојатно.

Библиотека на плажа во Малта

На островот Маноел има село на патки.

Навиките на Италијанките:

Се задоволуваат со помалку

Се држат до минимализмот, не купуваат премногу и немаат огромни гардеробери, туку само квалитетни парчиња кои вистински им се потребни.

Не ги кријат емоциите

Тие зборуваат гласно, не се срамат да ги изразат емоцииите и да го споделат мислењето. Веруваат дека треба да бидат отворени и за време на разговорите гестикулираат и не се плашат да го допрат соговорникот.

Здравјето им е на прво место

Од мали потези како носење марама или шал кога е студено до редовни лекарски прегледи, кога станува збор за здравјето Италијанките се држат до она „подобро да се спречи, отколку да се лечи“.

Ја ценат врската со својата мајка

За нив семејството секогаш е на прво место, блиски се со својата мајка и не прифаќаат партнер кој не ја цени.

Не пропуштаат пригода за да блеснат

Тие сакаат дружби, социјализација, прошетки и совршен изглед. Секогаш сакаат да изгледаат стилски и да добијат признание за изгледот од другите.

Сакаат мажи со стил

Без разлика дали станува збор за обична маица или за класичен изглед со одело, тие сакаат кога мажот е среден и внимава на деталите, како што се чорапите на пример.

Не се брзаат да се омажат

Просечната возраст на која Италијанките стапуваат во брак е 32.8 години. Тие не се мажат само затоа што општеството очекува такво нешто од нив, туку се мажат кога ќе ја пронајдат вистинската личност. Плус, се фокусирани на кариерата и себереализацијата.

Секогаш се самоуверени

Тие имаат самоуверен став и секогаш цврсто веруваат во тоа што го зборуваат. Ги слушаат советите на другите луѓе, но добро анализираат дали да се водат од нив.

Знаат како да се релаксираат

Си даваат миг за да гледаат од прозорецот и да си ги средат мислите, плус секогаш одвојуваат време за шолја квалитетно кафе во мир и тишина.

Поради променливото време, на многу места можете да изнајмите чадор

Ознаките на велосипедската патека ги потсетуваат велосипедистите да вклучат светло – во Данска секој велосипед мора да има светла за да биде подобро видлив

„Во Копенхаген има држачи за велосипедисти покрај семафорите“.

„На местата за паркирање велосипед можете да ги видите најчудните работи“.

„Тенките чоколади се популарна алтернатива за чоколаден крем во Данска“.

Во градот Скаген се спојуваат Северното и Балтичкото Море

„Капсула“ во која можете да го оставите кучето на безбедно додека пазарите во супермаркет

„Слатките електрични мотори што ги користат локалните поштари“.

Соседствата во Данска се рај за перфекционистите

„Рудник за варовник кој повеќе не се користи за ископување е претворен во туристичка атракција“.

Паркинг за колички во библиотека

Шведската ќебап пица.

На пакувањето на шведските пелени се гледа тато, а не мама.

Стокхолмското метро

Видете ја брзината на интернетот во Шведска.

Сендвичот е неколку слоеви леб, обилно зачинет со мајонез од ракчиња, со малку морска храна и зеленчук на врвот.

„Дојдете во Шведска! Имаме: нормална клупа и клупа за интроверт“.

„Хостелот во кој престојував во Шведска. Тоа е модифициран Боинг 747“.

Сите шведски донатори добиваат порака кога нивната крв спасува нечиј живот.

Шведски паркинг за колички.

„Од сабајле сите ми велат да одам да купам шведски колачиња. Ова се шведските колачи“.

Шведските авиони се именувани по познати личности.

Миријам Брајант е шведска пејачка и текстописец.

Уметноста на паркирањето во Стокхолм.

Оградите околу градилиштето имаат прозорци за љубопитни возрасни и деца.

Ова е музичка продавница за глувци во шведскиот град Лунд.

На масите во паркот има шаховски табли.

Овие автобуси во Малме можат да возат и напред и назад.

„Пица вулкан. Не знам како да ја опишам, па само погледнете ја сликата“.

Стокхолм ја има една од највисоките новогодишни елки во светот. Нејзината висина е 35 m.

„Видов ваков тоалет во Шведска. Што е ова?”

Ова е специјален тоалет за пренасочување на урина за посебен третман на отпад.

Симпатичен семафор во Стокхолм.

„Храната овде изгледа проколната. Тоа е оризова каша со малини“.

Дали некогаш сте биле во Шведска? Што ве импресионираше најмногу во оваа земја?

Во Турција има 2 типа јавни тоалети

Постојат 2 типа на јавни тоалети. Тие се разликуваат по тоалетни шолји: обични и подни. Вторите се сметаат за постара верзија. На нив треба да чучнеш. Ова може да изгледа вознемирувачки за некој кој е навикнат на обичен тоалет, но всушност е похигиенски.

• Новиот аеродром во Истанбул. Дали би влегле лево или десно?

Гостите кои влегуваат во куќата ги оставаат чевлите на прагот

Чевлите се собуваат пред да влезат во станот, најчесто едноставно се оставаат во влезот или на улица. Затоа, поминувајќи го прагот на турскиот дом, важно е да се биде свесен за ова. Речиси секој турски дом има неколку пара гостински влечки, но можете да си донесете свои, тоа нема никого да изненади.

• Како и сите Турци, почнав да ги соблекувам чевлите пред влезната врата за да не внесам ѓубре во куќата. За да ги почитува гостите додека пие чај на балконот, грижливата домаќинка треба да ги сврти чевлите на гостите со предниот дел надвор, за да им биде поудобно за обување.

Сите жени се сметаат за убави, но убавината е од различни видови.

• Турчинките се многу елегантни, половина од нив носат чизми на сите временски услови.
  Во Европа многу е лесно да се препознаат Турчинките по овие карактеристични чизми.
• Ако имате светла кожа, светли очи и прав мал нос, вие сте убави. Ако имате темна кожа, темни очи и прав нос, вие сте турска убавица. Во двата случаи, камионите и автомобилите ќе ви свират на улиците извикувајќи „Машала!“. Накратко, во Турција е лесно да се биде убав.

Турските мажи се многу импулсивни и страсни обожаватели

• За Турчин, една средба е доволна за да се изјасни за сериозноста на неговите намери: да предложи моментален состанок, да се ожени или да оди директно дома. Во исто време, во 99% од случаите турските мажи се искрени во своите намери. Барем конкретно во моментот кога ќе ја признаат својата љубов и ќе запросат на првиот состанок. Можеби инстинктот на сопственик, развиен кај Турците доста силно, функционира.
• Мојот сопруг дојде дома со рапав глас и возбуден поглед, целиот црвен – бидејќи неговиот омилен фудбалски тим го освоил фудбалскиот шампионат.

Овде живеат гостопримливи луѓе

• Најголем културен шок за мене беше пријателството и емпатијата на луѓето. Прашав еден дечко како да стигнам до амамот, што го најдов во брошура. Ми рече да не одам таму: тоа е туристичка замка. Ме однесе во ВИСТИНСКА турска бања. Зборуваше турски со сопствениците, ми ги преведе ценовниците и добив одлична услуга по пониски цени отколку што нудеа туристичките агенции.
• Во Турција е лесно да се чувствувате како интересен соговорник, бидејќи учтивоста на Турците не познава граници. Знаат да седат и со насмевка водат лесен разговор за се на светот и слушаат како соговорникот да зборува за нешто важно. Се случува и вака: слушаш нешто пријатно за себе, со кое не можеш да не се согласиш. И тогаш одеднаш излегува дека луѓето овде комуницираат едноставно на тој начин.
• Каде и да одевме, луѓето срдечно и весело ги поздравуваа моите деца и ми даваа нешто: чоколадо, бонбони, па дури и пакет хартиени салфетки кога не можеа да најдат ништо поубаво. Тоа длабоко ги допре нашите срца. Мојата 7-годишна ќерка постојано ме прашува да ја однесам на местото каде што луѓето се „љубезни и дарежливи“ кон децата. Вакво нешто не сме доживеале во ниту една друга земја во која сме биле.

Турците имаат свој став кон сообраќајот

„Турција изгради нови стрмни сини патишта! На нив возат и некои велосипедисти, но ние им даваме сигнали и ги вадиме од патот. Проблемот е решен“.

• Возењето во Турција е многу специфично. Во земјава има сообраќајни правила, но тие не се почитуваат секогаш. Сообраќајот во Истанбул наликува на повеќе брауново движење во тродимензионален простор поради планинскиот терен на градот. Претакнување, трчање на црвено светло, вртење на недозволени места – ова е вообичаено. Јас бев единствениот во градот што даваше жмигавец!

Тука сакаат мачки

Луѓето седат на тротоар за да не ја вознемируваат заспаната мачка на автобуската станица.

• Добро е да си мачка во Истанбул. Можеби најтолерантен град кон судбината на уличните животни. Во многу негови делови не само што има хранилки, туку и цели куќи се уредени за животни. Турците со задоволство ги хранат своите улични соседи.
• Најсреќни се оние мачки кои живеат во хотели со пет ѕвездички ол инклузив. Еве што прочитав во брошурата што ја прелистав во мојата соба: „Нашиот хотел има куќа за мачки. За нив е обезбедена специјална храна, затоа ве молиме да не носите храна надвор од главниот ресторан.

Воопшто нема парно

• Големото изненадување во Турција е за оние кои се навикнати на парно греење. Честопати мештаните се пошегуваат со мене: како на човек од Сибир му е ладно во Мерсин? А Турците во Мерсин зиме се шетаат во некакви тенки јакни. Ретко ќе видите некој да носи капа. А капата е повеќе елемент на стил, а не нешто што штити од студ. Дури и во турските куќи има 2 типа топли ќебиња. Ќебе за есен и јорган за зимски ноќи.
• Во оние области на Турција каде што е навистина студено (регионот на Црното и Мраморното Море), има централно греење со гас. Многу станови имаат индивидуални котли и нема проблеми со греењето. Освен, секако, огромните сметки за парно.

Овде не слават родендени.

• Откако се преселив во Турција, многу брзо исчезна чувството за празниците на кои сме навикнати (Нова година, Божиќ, Велигден). Дури и на мојот роденден, речиси никој од моите турски роднини не ми честита. И веќе не ме чуди тоа.

Овде пијат многу чај

• Чајот не е само пијалок, туку повод да се собереме за да прославиме моменти со саканите или едноставно да покажеме колку се грижиме за оние со кои пиеме чај.
• Турците не си го планираат животот, живеат денес и сега. Сега седиме – добро е, сонцето сјае, чајот во чајникот е топол – се е супер. Кои се плановите, зошто? Ситуацијата ќе се смени за час, ако се јави таткото, брат, свекрва или заврне, тогаш ќе му ја мислиме. Да се ​​размислува за нешто однапред, барем еден чекор понапред – такво нешто нема.
• Она што сè уште ме нервира во Турција е долготрајното пиење чај. Зборуваат за се и ништо: соседи, многу роднини, политика, кој копа градина. Имаше моменти кога луѓето не посетуваа по 5-6 часа.

На турските свадби не е обичај да се подарува цвеќе

• Во Турција не е вообичаено да се даваат свадбени букети. Но не, тоа не значи дека воопшто нема цвеќиња. Турците се навикнати да ги украсуваат сите свечени настани со венци. Мене ми личат на погреби. На венчињата се прикачени ленти со имињата на донаторите. На нашата свадба имавме и неколку такви венци, фала богу, стоеја само пред влезот во салата.
• Турските свадби се преполни и тука не функционира принципот „само најблиските“. На прв поглед може да изгледа дека повеќето од гостите немаат никаква врска со прославата. На втор поглед исто така. На пример, една пријателка на сестрата на младоженецот дојде на нашата свадба со нејзината мајка, бидејќи младите девојки не треба да присуствуваат на такви настани без придружба. Имаше луѓе кои не ги ни познававме.

Во Турција кафето е повеќе од обичен пијалок

Турција не само што стана трендсетер за кафе, бидејќи благодарение на оваа земја кафето стана популарна низ цела Европа. Постои дури и легенда според која првото кафуле во светот се појавило во Истанбул. Но, во Турција постојат дури и посебни традиции поврзани со кафето и бракот.

• Еден ден видов видео што го објави мојот студент. На него девојка држи послужавник со неколку шолји турско кафе. Првата чаша му ја дал на пријателот, па на татко и, па на родителите. А потоа го покажува лицето на својот пријател кој изгледаше како да ќе поврти, додека другите изгледаа нормално. Го испи кафето во една голтка и избрзана насмевка. Сите ракоплескаат и викаат со задоволство. Јас сум збунет. Но, тогаш дознав дека таа се мажи за него и дека постои традиција според која на потенцијалниот младоженец му се служи кафе со сол за да се тестира неговата љубов кон невестата.

Бонус: кориснички приказни

Еве колку шампон видовме во хотелска соба во Турција, откако оставивме бакшиш од 3 долари.

Со другарка сме на одмор во Турција. Секоја вечер одевме во дискотека каде што еден човек продаваше рози. Така, тој постојано и носеше цвеќиња на мојата девојка од различни момци. Или една роза или огромни букети. За време на целиот одмор никој ништо не ми даде. Последниот ден, продавачот, сега пријател, доаѓа кај нас, посегнува по едно цвеќе и ми го подава. На моето прашање од кого, тој гордо одговара „Од мене е“. Продавачот на цвеќиња ме сожали.