Аплаузот не се мачка на леб. Уметниците синоќа излегоа пред МОБ. Не за да пеат, туку за да преживеат. Власта го нападна Колективниот договор. Министерот Љутков е во главна улога на овој хорор. Културата е ставена на апарати за дишење. Ова е врвна трагедија во режија на државата.
Уметноста на празен стомак
Уметниците се револтирани со полна совест. Нивниот труд е брутално потценет од институциите. Транспарентите пред операта беа огледало на мизеријата. Елитата влегуваше на црвениот тепих со насмевки. Од спротива, творците држеа знаци на очај. Аплаузот не ги плаќа заостанатите сметки. Почитта не се купува со празни ветувања. Таа се покажува со конкретни дела и достоинствени плати.
Љутков на тапет кај сопствените колеги
Колегите му пресудија на сопствениот министер. Љутков е прогласен за убиец на македонската култура. Ова е порака која тешко се заборава. Колективниот договор беше илустриран како мртовец. Државата мисли дека уметноста е бесплатен трошок. Но, без култура, ние сме само празна лушпа. Време е некој да ја спушти завесата на ова понижување. Уметниците нема да бидат неми набљудувачи на сопствениот погреб.
